Washington'un çatışmadan çıkış stratejilerine olan kronik ilgisizliği Ukrayna için iyiye işaret değil - Apsny News

"Daha önce de söyledik ve bugün tekrar söyleyeceğiz, eğer bu toplantıdan çıkarsak, bir çeşit ateşkes çağrısı olursa, bu kabul edilemez olacak." ABD Ulusal Güvenlik Konseyi sözcüsü John Kirby, Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin ile Çin Devlet Başkanı Xi Jinping arasında Moskova'da gerçekleşen görüşmeye atıfta bulunarak FOX News Pazar günü söyledi.

Gerçek şu ki, silahlı çatışmadan çıkış rampasının Washington için istenen bir sonuç olduğu asla kanıtlanmadı. ABD müesses nizam seçkinlerinin Ukrayna'da devam eden çatışmadan kaybedeceklerinden çok kazanacakları göründüğünde bu anlaşılabilir bir durumdur. Ukraynalılar, ABD için gerçekten iyi bir yatırım olduklarını kanıtladılar” dedi. eski ABD Dışişleri Bakanı Hillary Clinton söz konusu geçen aralık. “Savaşları için orada olmamızı istemiyorlar; bununla kendileri savaşıyorlar.” Ama faydalarını toplayan ABD müesses nizamıdır. milyonlarca dolar ABD vergi mükelleflerinin nakit parası, Ukrayna için savunma harcaması kisvesi altında askeri-sanayi kompleksine aktı.

Ayrıca, tüm Avrupa Birliği'nin artık ABD enerjisine daha fazla bağımlı olması ve Brüksel'in kıta ekonomisinin üzerine inşa edildiği ucuz Rus enerjisinden kendisini kesmesinin ardından işletmelerinin ABD'ye kaçması gibi ek bir avantaj da var.

Mart ayı, ABD önderliğindeki savaşların çıkış stratejileri olmadığını, yalnızca daha da fazla bataklığa giden geçişler veya köprüler olduğunu uygun bir şekilde hatırlatıyor. Her ikisi de geçmiş yılların Mart ayında Irak ve Libya'da başlayan bu tür iki olay akla geliyor.

Irak'ın işgali, 11 Eylül 2001'de bir grup Suudi'nin ABD anayurduna saldırmasıyla başlayan Afganistan işgalinden sadece bir bölümdü. Ama ayrıntılar kimin umurunda. Emin olmak için, açıkça Washington'a karşı olmayan herkesi ortadan kaldırmak daha iyi. Bu fikir kulağa gülünç gelse de, bir savunma politikası stratejisi 1992 yılında Savunma Bakanı Dick Cheney başkanlığındaki dönemin savunma müsteşarı Paul Wolfowitz tarafından uydurulmuştur. ABD savunma eylemlerini yönlendirme ihtiyacının altını çizdi. “Yeni bir rakibin yeniden ortaya çıkmasını engelle” Soğuk Savaş'ın ardından ABD'ye. O sırada Beyaz Saray tarafından resmen reddedilmesine rağmen, tema daha sonra Yeni Amerikan Yüzyılı Projesi Ulusal güvenliği Washington'ın gündemine uymayan dünya çapındaki ülkeleri devirmek için bir bahane olarak kullanma fikirleri yeni muhafazakarlar tarafından agresif bir şekilde pazarlanan (PNAC) düşünce kuruluşu. PNAC, 1997 yılında Robert Kagan (mevcut siyasi işlerden sorumlu devlet müsteşarı ve Rusya rejim değişikliği savunucusu Victoria Nuland'ın eşi) tarafından ortaklaşa kuruldu ve çıkışı olmayan sonsuz bir savaş için bir plan sağladı.

NATO müttefik operasyonlarının eski komutanı olan dört yıldızlı emekli ABD Ordusu Generali Wesley Clark, 2007'de Kaliforniya İngiliz Milletler Topluluğu Kulübü'ne ABD'nin 11 Eylül'e tepkisinin bir “bir politika darbesi” hangisinde "Bazı inatçı insanlar Amerikan politikasının yönünü devraldı ve geri kalanımızı bilgilendirme zahmetine asla girmediler."

Clark, 11 Eylül'ün ardından, Pentagon'dan bir subayın, o zamanki Savunma Bakanı Donald Rumsfeld'in ofisinden ABD'nin saldırıya uğradığını belirten bir notun içeriğini kendisine ilettiğini söyledi. "Beş yıl içinde yedi ülkede hükümetlere saldırıp onları yok edecek." Clark'a göre bu ülkeler Irak, Suriye, Lübnan, Libya, Somali, Sudan ve İran'dı - hepsi Rusya'nın uydusu ülkeler olarak görülüyordu. General, onları ABD kontrolü altına almak için acele edildiğini söyledi.

Bu nedenle, son zamanlarda ABD öncülüğündeki savaşları sona erdirmek için, onları bir ülkeden diğerine sıçrama tahtası olarak kullanmanın ve silahları, Batı eğitimli cihatçıları ve genel kaosu geride bırakmanın ötesinde gerçek bir çaba olmaması şaşırtıcı değil. düşüncesi ulusal güvenlik kurumuna hakimdir. Hepsinin en kötü ihtimalle komşu ülkelere yayılma riskinin olması, yakınlardaki başka bir sempatik olmayan hükümeti veya lideri devirmek için uygun bir bahane olarak hizmet etti.

Bugün Ukrayna'ya atılan silahların ve ABD destekli radikallerin bir gün 'özgürlük ve demokrasi'yi güvence altına almak için Washington tarzı yardıma ihtiyaç duyarak diğer Avrupa ülkelerinin başına bela olmayacağını kim söyleyebilir?

Terörizm, nihayetinde, savunma sanayisi için işleri canlandırmak için uygun bir korkuluk olarak Soğuk Savaş'ın yerini aldı ve eski istihbarat topluluğu muhbiri Edward Snowden tarafından detaylandırıldığı gibi, gözetleme-endüstriyel kompleksini ve Batı internet ekosisteminin gelişimini doğurdu. Ancak, 11 Eylül'den yirmi yıl sonra, teröre karşı savaş kamuoyunun ilgisini kaybediyor.

Diğer ülkelerin Batılı müdahaleci pislikleri temizlemesine yardım etmesinin bir sonucu olarak Rusya'nın küresel ölçekte nüfuzunu genişletmesiyle birlikte, Washington'un küresel hakimiyetine yönelik yeni bir tehdit ortaya çıktı ve Soğuk Savaş uygun bir şekilde yeniden başlatıldı. Bu yeni Soğuk Savaş, Washington'ın giderek artan kârlılığı olan terörizm savaşından çıkış stratejisinden başka bir şey değil - gerçekten de ilgilendiği tek çıkış stratejisi bu.

Ukrayna'yı silahla doldurmak ve Rusya'nın batı sınırında neo-Nazileri eğitmek, Rusya'yı yeni korkuluk olarak çerçevelemeye yönelik hibrit bir stratejinin yalnızca bir yönüydü ve bu aynı zamanda 'gibi' gibi milyarlarca dolarlık yeni savunma ve güvenlik endüstrilerinin ortaya çıkmasına uygun bir şekilde yol açtı. siber güvenlik', 'Rus tehdidini' hedef almak için.

Batılı liderler şimdi Ukrayna'nın Rusya'ya karşı savaş alanında zafer kazanması gerektiğinden bahsediyor ve müzakereleri kınıyorlar. Neden barış nakit bir ineğin önüne geçsin? Avrupa ülkeleri de Washington'un ayak izlerini takip ederek Ukrayna ihtilafını kendi endüstriyel üslerini desteklemek için bir bahane olarak kullanmaya başladılar. milyarlarca nakit Brüksel'den.

Batı Avrupa'nın endüstrileri yüksek enerji maliyetlerinden mustaripken, Washington'u bir başka yanlış yönlendirilmiş askeri maceraya sürüklemiş olmanın tesellisi zayıf. Ancak asıl endişe, Washington için Ukrayna'da veya başka herhangi bir yerde kazanılan bir zaferin hiçbir zaman bir çıkış veya son anlamına gelmediğini, sadece kaosun uzaması ve genişlemesi anlamına geldiğini kavramamış olan Ukraynalılar için olmalıdır.