ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ: Ο Κασσελάκης έφυγε, οι διαφωνίες όχι

Ο ΣΥΡΙΖΑ ως φαίνεται από τις δημοσκοπικές έρευνες –και όχι μόνο-κερδίζει τη μάχη με το νεόκοπο κόμμα Κασσελάκη, χωρίς να είναι δεδομένο ότι το κύμα φυγής βουλευτών του ολοκληρώθηκε με την αποχώρηση της Ράνιας Θρασκιά. Μια ματιά στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ φέρνει νέα ερωτηματικά, καθώς δεν είναι λίγοι αυτοί, που το προηγούμενο διάστημα φλέρταραν έντονα ή ταυτίστηκαν με την προηγούμενη ηγεσία του κόμματος.

Ο Στ. Κασσελάκης, ο οποίος εν μέσω συζήτησης για τον προϋπολογισμό, απουσιάζει για άλλη μια φορά στις ΗΠΑ, εμφανίζεται αισιόδοξος ότι σύντομα θα ξεπεράσει δημοσκοπικά τον ΣΥΡΙΖΑ. Η υπεραισιόδοξη και εν πολλοίς αβάσιμη εκτίμηση βασίζεται ότι το Κίνημα Δημοκρατίας απευθύνεται, όπως λένε, σε ένα ευρύτερο εκλογικό κοινό (κέντρο και δεξιά) και δεν περιορίζεται στο αριστερό ακροατήριο.

Ενοχλημένος ο Π. Πολάκης

Ωστόσο, στην Κουμουνδούρου, η περίοδος Κασσελάκη έληξε αν και οι πληγές είναι ακόμη ανοιχτές και δύσκολα θα κλείσουν στη συνείδηση των αριστερών πολιτών. Και παρότι τα χαμόγελα περισσεύουν το διάστημα αυτό στα γραφεία του κόμματος, οι πρώτες συνεδριάσεις των οργάνων έδειξαν ότι ενδεχομένως ένας νέος κύκλος εσωστρέφειας ελλοχεύει. Τα πρώτα σημάδια καταγράφηκαν στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματος με τον Παύλο Πολάκη να δείχνει ενοχλημένος από την πρόταση διεύρυνσης της Πολιτικής Γραμματείας με τις επιστροφές Γ. Βασιλειάδη και Χρ. Σπίρτζη χωρίς να εισακουστεί η δική του πρόταση για συμμετοχή στελεχών του δικού του κλίματος.

Στα δύο για τις αμυντικές δαπάνες

Αλλά αν η τακτοποίηση σε οργανωτικό, που είχαν φυσικά πολιτικό άρωμα άφησε πικρίες, η συζήτηση για τον προϋπολογισμό, που είναι σε εξέλιξη, ενδεχομένως να δημιουργήσει νέες ρωγμές, αυτή τη φορά σε προγραμματικό επίπεδο. Η τελική στάση για τις αμυντικές δαπάνες μέχρι αυτή τη στιγμή (Παρασκευή πρωί) δεν έχει αποσαφηνιστεί. Ο Σ. Φάμελλος έχει αποφύγει προς ώρας να πάρει θέση με αποτέλεσμα να εμφανίζεται η κοινοβουλευτική ομάδα διχασμένη. Από την «εθνικά υπεύθυνη στάση υπερψήφισης των αμυντικών δαπανών» του Βασίλη Κόκκαλη έως το «όχι», που φαίνεται να στηρίζει η Ρένα Δούρου. Μέσα σε αυτό το θολό και συγκρουσιακό τοπίο εμφανίζεται δειλά το «παρών» ως συμβιβασμός και αποφυγή μιας νέας εσωστρέφειας. Δύσκολα όμως μπορούμε να σκεφτούμε την Νίνα Κασιμάτη να τηρεί οποιαδήποτε άλλη στάση από το… «εθνικά περήφανο “ναι”». Στην ίδια γραμμή ο Συμεών Κεδίκογλου, ο Γιώργος Γαβρίλος, ο Χάρης Μαμουλάκης, και η Πόπη Τσαμπανίδου. Στον αντίποδα και υπέρ της καταψήφισης των αμυντικών δαπανών που έχουν ξεπεράσει το 3% του ΑΕΠ, ο Μίλτος Ζαμπάρας, ο Ανδρέας Παναγιωτόπουλος και ο Γιώργος Ψυχογιός. Άγνωστη η στάση του Παύλου Πολάκη με στελέχη της δικής του επιρροής να τοποθετούνται δημόσια κατά. Ανεξάρτητα όμως της τελικής στάσης του κόμματος, που θα καθοριστεί σε συνεδρίαση του προεδρείου της ΚΟ το Σάββατο το πρωί, ενδεχομένως και της ΠΓ, η διαφωνία είναι στο τραπέζι και θα συνεχίσει να υπάρχει ως αγκάθι στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ.

Διαφωνίες και για τον πρόεδρο της Δημοκρατίας

Οι αμυντικές δαπάνες δεν είναι όμως το μοναδικό σημείο τριβής και διαφωνίας στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ. Η πρόταση της Νέας Αριστεράς για τον Χρ. Ράμμο τάραξε τα λιμνάζοντα ύδατα δημιουργώντας ευρύτερες συζητήσεις φυσικά και μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ. Με αρκετά στελέχη του κόμματος να… καλοβλέπουν την πρόταση, αλλά και με πολλούς να την αντιμετωπίζουν επιφυλακτικά έως και ανταγωνιστικά. Ο Σ. Φάμελλος παραπέμπει χρονικά τη συζήτηση μετά τον προϋπολογισμό. Ο Νίκος Παππάς αποφάσισε να βγει δήθεν από τα… αριστερά υιοθετώντας την άποψη ότι ο νέος πρόεδρος Δημοκρατίας πρέπει να προέρχεται από την ευρύτερη Αριστερά με το όνομα του Νίκου Κοτζιά να είναι στο τραπέζι και τον Νικόλα Φαραντούρη να προτείνει δημόσια την Λούκα Κατσέλη. Με έναν τρόπο η ονοματολογία για την προεδρία της Δημοκρατίας συνδέεται με το ζήτημα αναζήτησης πολιτικών συμμαχιών. Και όσο το ΠΑΣΟΚ κινείται σε λογικές «αυτοδύναμης πορείας», «συναινετικού δικομματισμού» και κλείνει το μάτι σε σαφώς δεξιόστροφες επιλογές τόσο θα δυσκολεύει την Κουμουνδούρου στο αφήγημά της για μέτωπο των προοδευτικών δυνάμεων, ασφαλώς και με το ΠΑΣΟΚ. Άλλωστε αυτό το διάστημα η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να προσελκύσει κόσμο της αριστεράς, που είχε απομακρυνθεί από το κόμμα και να πιέσει όσο μπορεί την Νέα Αριστερά. Η προσχώρηση του Αντρέα Νεφελούδη κυκλοφορεί κάτι σαν λάφυρο, που έρχεται να προστεθεί στην επανεργοποίηση στελεχών, που δεν είχαν φύγει ποτέ, όπως των Κοτσακά, Τσιόκα και Τεμπονέρα.

Σε κάθε περίπτωση το διήμερο του προϋπολογισμού και οι ισορροπίες (ή όχι), που θα προκύψουν θα κρίνουν πολλά.