Bir çocuğu büyütmek yalnızca onu beslemek, uyutmak ve korumaktan ibaret değil. Bazen gecenin ortasında bitmeyen bir ağlama, bazen sofrada yaşanan küçük bir kriz, bazen de çocuğun söylediği tek bir söz, anne ve babanın yıllardır içinde taşıdığı duyguları ortaya çıkarabiliyor. Peki, çocuklarımızı büyütürken aslında kendi çocukluğumuzla da yeniden karşılaşıyor olabilir miyiz? Hayykitap etiketiyle okurla buluşan Beni Büyüten Çocuk, tam da bu sorunun peşinden gidiyor. Gelişim psikoloğu Sinem Özen Canbolat, nehir söyleşi formatında hazırlanan kitapta, doğumdan üç yaşına uzanan kritik dönemi yalnızca çocukların gözünden değil, anne ve babaların iç dünyasından da ele alıyor.

GÜVENLİ BAĞLANMA

Kitapta çocukların öfke nöbetlerinden uyku sorunlarına, ayrılık korkusundan kardeş kıskançlığına, sınır koymaktan güvenli bağlanmaya kadar pek çok konu işleniyor. Ancak anlatının merkezinde yalnızca çocukların davranışları bulunmuyor. Anne ve babaların suçluluk duyguları, yetersizlik korkuları ve kendi yetiştirilme biçimlerinin ebeveynliklerine yansımaları da sorgulanıyor.

DUYGUSAL BAĞI KORUMAK

Canbolat, ebeveynlerin her zaman sakin, sabırlı ve hatasız olmasının mümkün olmadığını, önemli olanın çocukla kurulan duygusal bağı korumak ve gerektiğinde onarabilmek olduğunu vurguluyor. Kitap, çocuklukta yaşanan zor deneyimlerin değişmez bir kader olmadığını da hatırlatıyor. 240 sayfalık Beni Büyüten Çocuk, yalnızca çocuklarını daha iyi anlamak isteyenlere değil, kendi çocukluğuna yeniden bakmak isteyen yetişkinlere de sesleniyor.

“DUYGULARIMIZI KEŞFEDİYORUZ”

Eserin temelinde ise ebeveynliğe başka bir gözle bakmayı sağlayan çarpıcı bir düşünce bulunuyor. Sinem Özen Canbolat, Haber Global’e yaptığı açıklamada, kitabın çıkış noktasını şu sözlerle anlatıyor: “Bazen çocuklarımızı büyüttüğümüzü sanırken bizi büyütenin onlar olduğunu fark ediyoruz. Bir çocuğun hayatımıza girmesiyle yalnızca anne baba olmuyoruz, kendi çocukluğumuzun izleriyle de karşılaşıyoruz. Onların ağlamalarına, korkularına ve öfkelerine verdiğimiz tepkiler, çoğu zaman bizim geçmişimizden izler taşıyor. Çocuklarımızı anlamaya çalışırken kendimizle ilgili daha önce fark etmediğimiz duyguları keşfedebiliyoruz.”

“ÇOCUKLARIMIZDAN DA ÖĞRENİRİZ”

“Ebeveynlik, yalnızca çocuklara bir şeyler öğretmek değil, onlardan öğrenmeyi de kabul etmek demek. Hata yaptığımızda bunu fark etmek, özür dileyebilmek ve ilişkimizi onarabilmek son derece değerli. Çocukların ihtiyaç duyduğu şey kusursuz anne babalar değil, kendilerini anlayan ve yanlarında olduğunu hissettiren yetişkinler. Bu kitapla anne ve babaların yalnızca çocuklarının davranışlarına değil, o davranışların kendi içlerinde uyandırdığı duygulara da bakabilmelerini istiyoruz.”